logo-right
logo-middle
logo-left

محصول ناخالص داخـلی

حسابهای منطقه ای مجموعه ای از حسابها ، جداول استاندارد ، تعاریف و مفاهیم و روش های محاسبه است که به صورت جامع و هدفمند ، مطالعه کمی و منظم فعالیت های اقتصادی یک منطقه مشخصی را براي یک دوره زمانی معلوم ،معمولاً یک سال ، امکان پذیر می سازد. به عبارت دیگر نقشی را که حسابهای ملی در سطح کل کشور به عهده دارد حسابهای منطقه ای همان نقش ، اهمیت و کاربرد را در سطح منطقه عهده دار است. از نظر اهمیت و کاربرد نیز ، حسابهای منطقه ای ، نقش شایان توجهی را در برنامه ریزی منطقه ای ،بررسی عملکرد اقتصاد منطقه ای و تحلیل امکانات و پتانسیل های منطقه ای به عهده دارد به طوری که تحقق اهداف برنامه ریزی منطقه ای بدون استفاده از یافته ها ، شاخص ها و متغیرهای حسابهای منطقه ای امکان پذیر نیست.

مبانی نظری حسابهای منطقه ای ، همانند حسابهای ملی ، « system of national accounts » «SNA» مبتنی بر سیستم حسابهای ملی است ، با این تفاوت که تبدیل سطح جغرافیایی ملی به منطقه ای ، مسائل ویژه ای را باعث می شود که به طور کامل در «SNA» بررسی و پیش بینی نشده ، این مسائل ویژه را بایستی در نظر داشت. علیرغم نیاز برنامه ریزان به نتایج حسابهای منطقه ای و نیز علیرغم توسعه دانش نظری و علمی حسابهاي ملی ، حسابهای منطقه ای و نیز علیرغم توسعه دانش نظری و علمی حسابهای ملی ، حسابهای منطقه ای در جهان و ایران از سوابق تجربی قابل توجهی برخوردار نمی باشد. این کار علیرغم مشکلات عدیده توسط معاونت برنامه ریزی استانداری و با کمک دفتر حسابهای منطقه ای مرکز آمار ایران برای اولین بار در ۶ استان کشور( از جمله تهران) در سال ۱۳۷۶ و در سال ۱۳۷۹ براي همه استانها انجام گرفت و مرکز آمار ایران در این راستا هر ساله محصول ناخالص داخلی استانها و اطلاعات تفضیلی مربوط به ارزش افزوده ۷۲ رشته فعالیت اقتصادی را تهیه و منتشر می کند.

شماره جدول عنوان جدول بازه زمانی محدوده جغرافیایی
H0101 محصول ناخالص داخلی استان (GDP) و سهم آن از کل کشور (میلیون ریال- درصد) سالانه استان
H0102 مقایسه محصول ناخالص داخلی استان تهران و کل کشور(میلیون ریال) سالانه استان
H0103 محصول ناخالص داخلی بدون نفت و سرانه (میلیون ریال- هزار ریال) سالانه استان
H0104 محصول ناخالص داخلی با نفت و سرانه (میلیون ریال- هزار ریال) سالانه استان

در ميان شاخص‌های اقتصاد كلان، محصول ناخالص داخلی از اهميت ویژه ای برخوردار است. زيرا نه تنها به‌عنوان مهمترین شاخص عملكرد اقتصادی در تجزيه و تحلیل ها و ارزیابی ها مورد استفاده قرار می گیرد، بلكه بسياری از ديگر اقلام كلان اقتصاد محصولات جنبی محاسبه و برآورد آن محسوب می گردند.

محصول ناخالص داخلی و ارزش افزوده ناخالص هردو یک مفهوم اقتصادی را بیان می کنند ولی ارزش آنها با یکدیگر متقاوت است و تفاوت آن ها در مالیات و یارانه (یارانه) است. كل ارزش محصولات نهايی توليد شده توسط  واحدهای اقتصادی مقيم منطقه در دوره زمانی معين (سالانه يا فصلی) را محصول ناخالص داخلی می نامند. از آنجا که مقادیر ارزش افزوده به قیمت جاری محاسبه شده است، محصول ناخالص داخلی نیز به قیمت های جاری است و تغییرات تورمی از آن کم نشده است.

هريك از محصولات توليد شده در اقتصاد به‌ منظور تبديل به محصول نهايی چندين مرحله را طی می كنند. مثلا نان، به‌عنوان يك محصول نهايی كه مستقيماً به مصرف مي‌رسد، از مراحلی مانند توليد گندم و آرد می گذرد. روشن است كه در محصولات پيچيده صنعتی تعداد مراحل تبديل يا فراوری بيشتر است. به هرحال در برآورد توليد ناخالص داخلی بايد ارزش محصول نهايی (نان) را مورد استفاده قرار داد، زيرا ارزش آرد در آن مستتر است، چنانكه ارزش گندم بطور ضمنی در آرد وجود دارد. اگر ارزش هر يك از اين مراحل را جداگانه در توليد ناخالص داخلی منظور كنيم در واقع ارزش محصولات توليد شده در اقتصاد را بيشتر از ميزان واقعی برآورد كرده‌ايم. به همين دليل در تعريف بالا بر كلمه نهايی تاكيد شده است.

آب و هوا و محیط زیست

خدمات اجتماعی و حمایتی

سیاسی و تقسیمات کشوری

صنعت و معدن

هزینه و درامد خانوار