logo-right
logo-middle
logo-left

خـانـوار

آمارهای ارائه شده دراین بخش بر اساس سرشماری های نفوس و مسکن است که شامل مواردی مانند: تعداد خانوارها ، سرپرستان خانوار ، چگونگی تملک وضعیت مسکن خانوارها، میزان سواد خانوارها، میزان اشتغال خانوارها و…. می‌باشد.

 در خرداد ماه‌ سال ۱۳۱۸، اولین‌ قانون‌ سرشمـاری‌ به‌ تصویب‌ مـجـلس شـورای‌ مـلی‌ رسیـد. در اجـرای‌ ایـن‌ قانون‌، سرشماری جمعیت‌ از دهم‌ اسفند ماه‌ همان‌ سال در شهر تهران‌ و در سال‌های‌ ۱۳۱۹ و ۱۳۲۰ در ۳۳ شهر کشور به‌ تدریج‌ به‌ اجرا درآمد، ولی‌ ادامه‌ آن‌ به‌ علت‌ وقایع‌ شهریور۱۳۲۰ به تعویق افتاد. در اسفند ماه‌ ۱۳۳۱، سازمان‌ همکاری‌ آمار عمومی‌ تشکیل‌ شد و در فروردین سال۱۳۳۲ قانون‌ آمار و سرشماری‌ به‌ تصویب‌ رسید و‌ در سال‌ ۱۳۳۵، اولین‌ سرشماری‌ عمومی‌ جمعیت‌ را در کل‌ کشور به‌ اجرا در آمد. با تأسیس‌ اداره‌ کل‌ آمار عمومی‌ و اجرای‌ سرشماری‌ عمومی‌ کشور در سال ۱۳۳۵، فعالیت‌های‌ آماری‌ وارد مرحله‌ جدیدی‌ شد و همه‌ساله‌ طرح‌های ‌گوناگون‌ آماری‌ در زمینه‌های‌ مختلف‌‌ اجتماعی‌- اقتصادی‌ به‌ مرحله‌ اجرا درآمد. این‌ مرکز به‌ عنوان‌ اولین‌ اقدام‌، سرشماری‌ عمومی‌ نفوس‌ و مسکن‌ را طبق ‌قانون‌ در آبان ‌ماه ‌سال ‌۱۳۴۵به ‌مرحله ‌اجرا درآورد. با تصویب قانون جدید مرکز آمار ایران‌ و اعمال‌ تجـدیـد نظر در ساختار سازمـانی‌ آن‌، ایـن‌ مـرکـز در آبـان سـال‌ ۱۳۵۵ دومیـن‌ سرشماری‌ عمومی‌ نفوس‌ و مسکن‌ کشـور را به‌ انجام ‌رسانید.

   در سال‌ ۱۳۶۵، اولین سرشماری عمومی‌ نفوس‌ و مسکن در نظام‌ جمهوری‌ اسلامی‌ ایران‌ به‌ مرحله اجرا درآمد.  افزایش‌ غیر قابل‌ انتظار جمعیت‌ کشور طی‌ سال‌های‌  ۱۳۵۵ لغایت‌ ۱۳۶۵ که‌ آگاهی‌ از روند تغییرات‌ جمعیت‌ پس‌ از سال‌ ۱۳۵۵ را مورد تأکید قرار می‌داد و نیز وجود جابه‌جایی‌های‌ عمده‌ جمعیت‌، ناشی‌ از جنگ‌ تحمیلی‌ که‌ چارچوب‌های‌ آماری‌ حاصل‌ از سرشماری‌ عمومی‌ نفوس‌ و مسکن‌ سال‌ ۱۳۶۵ را دستخوش‌ دگرگونی‌های‌ بزرگ‌ و غیر‌‌قابل‌ اغماض‌ کرده‌ بود، سیستم‌ برنامه‌ریزی‌ کشور و به‌ تبع‌ آن‌، مرکز آمار ایران‌ را بر آن‌ داشت‌ که‌ در زمانی‌ کوتاه‌تر از فاصله‌ متداول‌ ده‌ساله‌، به‌‌انجام‌ یک‌ تمام‌شماری‌ از جمعیت‌ کشور تحت‌ عنوان‌ “طرح‌ آمارگیری‌ جاری‌ جمعیت‌  سال‌ ۱۳۷۰” اقدام‌ کند و برای‌ اولین‌ بار در کشور، سرشماری‌ جمعیت‌ را با یک‌ آمارگیری‌ نمونه‌ای‌ همراه‌ سازد‌. از آن تاریخ تاکنون سرشماری نفوس و مسکن به صورت کامل درسالهای ۱۳۷۵، (پنجمین سرشماری‌ )،‌ سال ۱۳۸۵،( ششمین سرشماری) ، سال ۱۳۹۰( هفتمین سرشماری) و باتوجه به مصوبه دولت با تاکید بر انجام سرشماری درسری زمانی ۵ ساله،  در آبان ۱۳۹۵ (هشتمین سرشماری) در سراسر کشور به اجرا در آمد.

سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۹۵ برای اولین بار با تلفیق دو روش سرشماری اینترنتی و سرشماری مراجعه حضوری با استفاده از تبلت انجام گرفت. کاهش حجم کار مامور سرشماری، افزایش کیفیت اطلاعات و سرعت بالای  در انتقال  و استخراج اطلاعات از جمله نقاط قوت سرشماری حضوری با تبلت بود.

قابل ذکر است که در جداول تفکیک شده شهرستانی، دو نقطه شهری “ری” و “تجریش” جزو محدوده شهر تهران منظور شده است.

شماره جدول عنوان جدول بازه زمانی محدوده جغرافیایی
G0201 تعداد خانوار استان های کشور به تفکیک محل سکونت سرشماری استان
G0202 تعداد خانوار شهرستانهای استان تهران سرشماری شهرستان
G0203 تعداد خانوار به تفکیک تقسیمات کشوری استان تهران سرشماری شهر و آبادی
G0204 پیش بینی خانوار استانها به تفکیک مناطق شهری و روستایی سالانه استان
G0205 بعد خانوار شهرستانهای استان تهران سرشماری شهرستان

خانوارهای معمولی

خانوار معمولی از چند نفر تشکیل می شود که باهم در یک اقامتگاه زندگی می کنند، با یکدیگر هم خرج هستند و معمولأ با هم غذا می خورند. فردی که به تنهایی زندگی می کند نیز خانوار تلقی می شود. خانوار با خانواده مفهومی متفاوت است.

خانوار معمولی ساکن

خانواری که در اقامتگاه ثابت ( مکان های محل سکونت ساخته شده از مصالح سخت و نیز چادر ثابت، آلونک، کپر و …) سکونت دارد، “خانوار معمولی ساکن” نامیده می شود.

خانوار معمولی غیر ساکن

خانواری که در زمان سرشماری در اقامتگاه ثابتی سکونت ندارد”خانوار معمولی غیر ساکن” نامیده می شود. این دسته از خانوارها سه گروه زیر را در بر می گیرند:

۱ـ خانوارهایی که در سرشماری در کوچ به سر می برند و یا در خارج شهرها و آبادی ها در سرپناه قابل حمل زندگی می کنند.

۲ـ خانوارهایی که در محل ثابتی زندگی نمی کنند و بطور مداوم محل زندگی خود را تغییر می دهند، مانند کولی ها.

۳ـ خانوارهایی که محل زندگی مشخصی ندارندو شب ها معمولأ در پارک ها، خرابه ها، زیر پل ها و … بیتوته می کنند.

خانوار موسسه ای

مجموعه افرادی که به دلیل هدف یا ویژگی های مشترک با هم در یک موسسه زندگی می کنند و آن موسسه بنا بر مجوز یا بر اساس مقررات و ضوابط معینی مسئولیت منزل دادن (ارائه محل سکونت همراه با خدمات و تسهیلات) به آنان را بر عهده دارد، خانوار موسسه ای نامیده می شود، نمونه های مشخصی از خانوار موسسه ای عبارتند از: پادگان ها و پاسگاه های نظامی و انتظامی، خوابگاه های دانشجویی که تحت مدیریت یکی از دانشگاه ها اداره می شود به جز خوابگاه های متأهلین، اسایشگاه های روانی و…

خانوار گروهی

مجموعه افرادی که تمام یا اغلب آنان به دلیل دارا بودن شرایط خاص (به طور عمده داشتن ویژگی مشترک) اقامتگاه مشترکی را برای سکونت خود انتخاب کرده اند و به طور مشترک امور زندگی در آن اقامتگاه را اداره می کنند، خانوار گروهی نامیده می شود.

آب و هوا و محیط زیست

خدمات اجتماعی و حمایتی

سیاسی و تقسیمات کشوری

صنعت و معدن

هزینه و درامد خانوار