logo-right
logo-middle
logo-left

درمـان

در این بخش اطلاعات واحدهای درمانی شامل بیمارستان، درمانگاه و …، تعداد تخت ها و فعالیت های بیمارستانی، تعداد پزشک و پیراپزشک و … آمده است.

دانشگاههای علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی مسئول نظارت بر وضعیت درمان درمراکزدرمانی دانشگاهی و غیر دانشگاهی همچنین موسسات پزشکی، مطب ها و مراکز توانبخشی و تشخیصی را دارند و در استان تهران شامل سه دانشگاه ایران، شهید بهشتی و تهران می گردد. اطلاعات این بخش توسط این سه دانشگاه ارائه می گردد. همچنین بجز سه دانشگاه، اطلاعات واحدهای درمانی و بخش درمان وابسته به تامین اجتماعی از “اداره کل درمان استان تهران سازمان تامین اجتماعی” اخذ می گردد.

 محدوده نظارت و فعالیت دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران شامل مناطق۲-۵-۶-۹-۱۸-۲۱-۲۲ شهر تهران و شهرستانهای بهارستان، رباط کریم، شهریار، قدس و ملارد می باشد که در سال ۹۷ شامل ۶۵ بیمارستان بوده است.

محدوده نظارت و فعالیت دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید بهشتی شامل مناطق ۱-۳-۴-۷-۸-۱۲-۱۳-۱۴وبخش از منطقه ۱۵ شهر تهران و شهرستانهای پاکدشت، پردیس، پیشوا، دماوند، شمیرانات، فیروزکوه، قرچک و ورامین می باشد که در سال ۹۷ شامل ۷۰ بیمارستان بوده است.

محدوده نظارت و فعالیت دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران شامل مناطق ۱۰-۱۱-۱۶-۱۷-۱۹-۲۰ و بخش از منطقه ۱۵شهر تهران و شهرستانهای اسلامشهر و ری می باشد که در سال ۹۷ شامل ۳۱ بیمارستان بوده است.

شماره جدول عنوان جدول بازه زمانی محدوده جغرافیایی
E0201 تعداد بیمارستان های فعال و مراکز ارائه دهنده مراقبت های اولیه بهداشتی سالانه استان
E0202 تعداد تخت های فعال بیمارستانی و درصد اشغال تخت سالانه استان
E0203 تعداد ازمایشگاه تشخیص طبی، داروخانه،موسسات تشخیصی و درمانی هسته ای و مراکز توانبخشی سالانه استان
E0204 فعالیت های بیمارستانی سالانه استان
E0205 تعداد پزشک و پیراپزشک بیمارستانها و درمانگاهها و مراکز جامع خدمات سلامت استان تهران بر حسب رشته و نوع تخصص سالانه استان
E0206 وضعیت تخت و درصد اشغال آن و پزشکان و سایر موارد درمان مسقیم و غیر مستقیم مراکز درمانی تامین اجتماعی فصلی – سالانه استان
E0207 تعداد واحدهای بیمارستانی، پاراکلینیک، دی کلینیک و مراکز بهداشتی و درمانی ملکی و طرف قرارداد تامین اجتماعی فصلی – سالانه استان

پزشك‌: بـه‌ افرادي‌ اطـلاق‌ مـي‌شود كه‌ تحصيـلات‌ پزشكـي‌ را در يكي‌ از دانشگاه‌هاي‌ داخل‌ يا خارج‌ از كشـور بـه‌ پايان‌ رسانيده‌ و به‌ اخـذ پايان‌نامـه‌ نايل‌ شـده‌اند و مـدارك‌ آنان‌ مـورد تأييد وزارت‌ بهـداشت‌، درمـان‌ و آمـوزش‌ پزشكي‌ است.

آمار پزشكان شامل پزشك عمومي، دندانپزشك، داروساز، دكتراي علوم آزمايشگاهي، دکترای تخصصی، پزشك متخصص و پزشك فوق تخصص مي‌باشد.

تخصـص‌ دنـدانپـزشـكـي‌: ارتـــودنســي‌، انـدودنـتـيـكـس، آسيب‌شنـــــاسي‌ دهان‌ و دندان‌، بيماري‌هاي‌ فك‌ و دهــــان‌ و دندان‌، پاتولوژي‌ فك‌ و صـــــورت‌، پروتز دنداني‌، پريودنتـولوژي‌، جراحي‌ دهان‌ و فك‌ و صورت‌، دندانپزشكي‌ ترميمي‌، دندانپزشكي اطفال‌.

تخصص‌ داروسازي‌: داروسازي‌، داروسازي‌ صنعتي‌، فارماكولوژي‌، فارماسوتيكس‌، فارماكوگنوزي‌.

پيراپزشك‌: به‌ غير پزشكي‌ كه‌ در زمينه‌ بهداشت‌ و درمان‌ فعاليت‌ داشته‌ باشد، اطلاق‌ مي‌شود.

بهـورز (بهداشتيار): به‌ فردي‌ اطلاق‌ مي‌شود كه‌ بومـي‌ و مقيـم‌ روستـا مي‌بـاشد و بـا حداقـل‌  سـواد دوره ابتـدايي‌، دوره دوسـاله آموزش‌ عملي‌ و نظري‌ مربوطه را گذرانده‌ است.

تخت ثابت (مصوب): عبارت است از تخت هایی که بیمارستان برای آن دارای مجوز بهره برداری است.

تخت فعال: عبارت است از تختی که آماده برای پذیرش بیمار است.مفهوم این آمادگی و دسترسی بیمار به تخت بیمارستانی به مفهوم وجود امکانات تخصصی، نیروی انسانی، تجهیزات، پول و سایر منابع برای استفاده بیمار به منظور اعاده سلامت، تشخیص بیماری و سایر خدمات در زمینه اهداف بیمارستان است.

مؤسسات‌ درماني‌: به‌ تمامي‌ مراكز درماني‌ اعم‌ از بيمارستان‌، زايشگاه‌ و آسايشگاه‌ كه‌ مجهز به‌ تخت‌ درماني‌ باشند، مؤسسه‌ درماني‌ اطلاق‌ مي‌شود. اين‌ مؤسسات‌ به‌ سه‌ گروه‌ زير تقسيم‌ مي‌شود:

   -‌ مؤسسات‌ درماني‌ وابسته‌ به‌ وزارت‌ بهداشت‌، درمان‌ و آموزش‌  پزشكي‌.

 – مؤسسات‌ درماني‌ خصوصي‌.

    – ساير مؤسسات‌ درماني‌، مانند مؤسسات‌ درماني‌ وابسته‌ به‌ سازمان‌ تأمين‌‌ اجتماعي‌، مؤسسات‌ خيريه‌، بنياد شهيد، بانك‌ ملي‌ و غيـره‌.

بيمارستان‌: مكاني است كه با اخذ مجوز از وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشكي با استفاده از امكانات تشخيصي، درماني، بهداشتي، آموزشي و پژوهشي به منظور درمان و بهبودي بيماران سرپايي و بستري به صورت شبانه‌روزي تأسيس مي‌گردد و به بيمارستان عمومي و تك تخصصي تقسيم مي‌شود.

زايشگاه‌: واحدي‌ است‌ كه‌ حداقل‌ داراي‌ ۱۵ تخت‌، پزشك‌ متخصص‌ در امر زنان‌ و زايمان‌ و يك‌ اتاق‌ عمل‌ باشد.

آسايشگاه‌: واحدي‌ است‌ كه‌ حداقـل‌ داراي‌ ۱۵ تخـت‌ و تسهيلات و خـدمات‌ عمـومي‌ لازم‌ بوده و داراي‌ يك‌ يا چندين بـخش‌ اختصــاصي همراه‌ بـا گـروه‌ پـزشكان‌ متخصـص‌ در رشتـه‌هاي‌ مـربـوط باشد، مانند آسايشگاه‌‌ روانـي‌، مجـذومين‌، مسلولين‌ و معتادين‌‌.

درمانگاه: مراکز خدمات درمانی سرپایی است مجتمع از حداقل ۲ اتاق مجهز به سرویس های عمومی درمانی سرپایی که تحت نظر یک یا چند پزشک عمومی یا متخصص اداره  می شود.

مراکز جراحی محدود و سرپایی: به مراکزی اطلاق       می شود که پس از انجام اعمال جراحی اعم از بدون بی­هوشی یا با بیهوشی، بیمار ظرف مدت چند ساعت قادر به ترک مرکز بوده و نیاز به بستری شدن نداشته باشد.

پايگاه سلامت: واحدي مستقر در مناطق روستايي با بيش از ۶۰۰۰ نفر جمعيت و كليه مناطق شهري است و جمعيتي حدود ۱۲۵۰۰ نفر پوشش مي دهد. پرسنل در آن شامل ماما، كاردان بهداشتي زن، كاردان بهداشتي مرد و خدمتگزار است.

تسهيلات زايماني: واحدي مستقر در روستا و در جوار مراكز بهداشتي و درماني روستايي است كه داراي حداقل ۳ نفر كاردان مامايي، ۳ نفرتميزكار و يك راننده آمبولانس كه ۲۴ ساعته به زايمانهاي طبيعي كمك كرده و موارد پيچيده را به نزديكترين بخش بيمارستاني اعزام مي دارد.

مراكز خدمات جامع سلامت: شامـل‌ درمانگاه‌، كلينيك‌، پلي‌كلينيـك‌ و مركـز بهداشـت‌ است. فعاليت‌ مركز بهداشت‌ عموماً انجام‌ واكسيناسيون‌ و در مواردي‌ توأم‌ با خدمات‌ درماني‌ است‌.

خانه‌ بهداشت‌: واحدي مستقر در روستاست كه غالباً چند روستاي ديگر (روستاهاي قمر) را نيز پوشش مي‌دهد. جمعيت تحت پوشش هر خانه بهداشت با ۲ مجوز (زن و مرد) حدود ۲۰۰۰ نفر است بهورزان زن و مرد، كاركنان خانه بهداشت هستند كه بومي بودن آنها (اسكان در روستاي اصلي يا روستاهاي قمر) از شرايط ضروري است.

آزمايشگاه‌ تشخيص‌ پزشكي‌: واحدي است كه بر طبق مجوز وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي تأسيس شده و در آن آزمايش‌هاي بيولوژيك، ميكروبيولوژي، سـرولوژي، بيوشيميايي، ايمونوهماتولوژي، خون‌شناسي، بيوفيزيكي، سلول‌شناسي، بافت‌شناسي، ژنتيك سلولي و ملكولي و ساير آزمايش‌ها بر روي مواد و نمونه‌هاي حاصل از بدن انسان با هدف به دست آمدن اطلاعات جهت تشخيص، پيشگيري يا پيگيري درمان و يا ارزيابي و سنجش سلامت انجام مي‌شود و شامل دو بخش باليني و تشريحي است.

مراكز تـوانبخشي‌: بـه‌ تمامي‌ واحدهاي‌ درماني‌ اطلاق‌ مي‌شود كه‌ صرفاً كار درمان‌ فيزيكي‌ بدن‌ را انجام‌ مي‌دهند. اين‌ مؤسسات،‌ شامل فيزيوتراپي‌، كاردرماني‌، گفتاردرماني‌، شنوايي‌سنجي‌، بينايي‌سنجي‌ و ارتوپدي‌ فني‌ مي‌باشد و نحوه استقرار آن به‌ دو صورت‌ مستقل‌ و غيرمستقل‌ است‌. آن ‌دسته‌ از توانبخشي‌هايي‌ كه‌ در داخل‌ يك‌ بيمارستان‌ يا يك درمانگاه‌ باشد، “غيرمستقل‌” و توانبخشي‌هايي ‌كـه‌ بدون‌ وابستگي‌ به‌هيچ‌ مركز ديگري‌ عمل‌ كند، “مستقل”  ناميده‌ مي‌شود. آمار اين‌ بخش‌ از سال‌ ۱۳۷۶، در سالنامه‌ آماري ‌ كل‌ كشور درج شده است.

مؤسسات تشخيصي، درماني، هسته‌اي: تشخيص‌ و درمان‌ بيماري‌ها با استفاده‌ از انرژي‌ به‌ صورت‌ اشعه‌ است‌ كه‌ توسط پزشكان‌ متخصص‌ پرتونگاري‌، تكنسين‌هاي‌ پرتونگاري‌ و كارمندان‌ تجربي‌ واجد شرايط  خاص‌ و داراي‌ مجوز  از وزارت‌ بهداشت‌، درمان و آموزش‌ پزشكي‌، انجام‌ مي‌شود. در اين‌ فصـل‌، منظور از مركز پـرتونگاري‌، محل‌ انجام‌ آزمايش‌هاي‌ پرتوشناسي‌ و ارائه خدمات‌ پرتونگاري‌ است‌ كه‌ صلاحيت‌ آن‌ به‌ تأييد وزارت‌ بهداشت‌، درمان‌ و آموزش‌ پزشكي رسيده‌ باشد.

داروخانه: مؤسسه‌اي است پزشكي كه با اخذ پروانه مخصوص از كميسيون قانوني ماده ۲۰، تأسيس شده و با داشتن مسئول فني واجد شرايط به ارائه خدمات دارويي و عرضه دارو، شير خشك، مكمل غذايي رژيمي، غذاهاي كمكي شيرخواران، لوازم مصرفي پزشكـي و فراورده‌هاي آرايشي و بهداشتي مجاز مبادرت مي‌نمايد.

آب و هوا و محیط زیست

خدمات اجتماعی و حمایتی

سیاسی و تقسیمات کشوری

صنعت و معدن

هزینه و درامد خانوار