logo-right
logo-middle
logo-left

درمـان

در این بخش اطلاعات واحدهای درمانی شامل بیمارستان، درمانگاه و …، تعداد تخت ها و فعالیت های بیمارستانی، تعداد پزشک و پیراپزشک و … آمده است.

دانشگاههای علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی مسئول نظارت بر وضعیت درمان درمراکزدرمانی دانشگاهی و غیر دانشگاهی همچنین موسسات پزشکی، مطب ها و مراکز توانبخشی و تشخیصی را دارند و در استان تهران شامل سه دانشگاه ایران، شهید بهشتی و تهران می گردد. اطلاعات این بخش توسط این سه دانشگاه ارائه می گردد. همچنین بجز سه دانشگاه، اطلاعات واحدهای درمانی و بخش درمان وابسته به تامین اجتماعی از “اداره کل درمان استان تهران سازمان تامین اجتماعی” اخذ می گردد.

 محدوده نظارت و فعالیت دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایران شامل مناطق۲-۵-۶-۹-۱۸-۲۱-۲۲ شهر تهران و شهرستانهای بهارستان، رباط کریم، شهریار، قدس و ملارد می باشد که در سال ۹۷ شامل ۶۵ بیمارستان بوده است.

محدوده نظارت و فعالیت دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید بهشتی شامل مناطق ۱-۳-۴-۷-۸-۱۲-۱۳-۱۴وبخش از منطقه ۱۵ شهر تهران و شهرستانهای پاکدشت، پردیس، پیشوا، دماوند، شمیرانات، فیروزکوه، قرچک و ورامین می باشد که در سال ۹۷ شامل ۷۰ بیمارستان بوده است.

محدوده نظارت و فعالیت دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران شامل مناطق ۱۰-۱۱-۱۶-۱۷-۱۹-۲۰ و بخش از منطقه ۱۵شهر تهران و شهرستانهای اسلامشهر و ری می باشد که در سال ۹۷ شامل ۳۱ بیمارستان بوده است.

شماره جدول عنوان جدول بازه زمانی محدوده جغرافیایی
E0201 تعداد بیمارستان های فعال و مراکز ارائه دهنده مراقبت های اولیه بهداشتی سالانه استان
E0202 تعداد تخت های فعال بیمارستانی و درصد اشغال تخت سالانه استان
E0203 تعداد ازمایشگاه تشخیص طبی، داروخانه،موسسات تشخیصی و درمانی هسته ای و مراکز توانبخشی سالانه استان
E0204 فعالیت های بیمارستانی سالانه استان
E0205 تعداد پزشک و پیراپزشک بیمارستانها و درمانگاهها و مراکز جامع خدمات سلامت استان تهران بر حسب رشته و نوع تخصص سالانه استان
E0206 وضعیت تخت و درصد اشغال آن و پزشکان و سایر موارد درمان مسقیم و غیر مستقیم مراکز درمانی تامین اجتماعی فصلی – سالانه استان
E0207 تعداد واحدهای بیمارستانی، پاراکلینیک، دی کلینیک و مراکز بهداشتی و درمانی ملکی و طرف قرارداد تامین اجتماعی فصلی – سالانه استان

پزشک‌: بـه‌ افرادی‌ اطـلاق‌ مـی‌شود که‌ تحصیـلات‌ پزشکـی‌ را در یکی‌ از دانشگاه‌های‌ داخل‌ یا خارج‌ از کشـور بـه‌ پایان‌ رسانیده‌ و به‌ اخـذ پایان‌نامـه‌ نایل‌ شـده‌اند و مـدارک‌ آنان‌ مـورد تأیید وزارت‌ بهـداشت‌، درمـان‌ و آمـوزش‌ پزشکی‌ است.

آمار پزشکان شامل پزشک عمومی، دندانپزشک، داروساز، دکترای علوم آزمایشگاهی، دکترای تخصصی، پزشک متخصص و پزشک فوق تخصص می‌باشد.

تخصـص‌ دنـدانپـزشـکـی‌: ارتـــودنســی‌، انـدودنـتـیـکـس، آسیب‌شنـــــاسی‌ دهان‌ و دندان‌، بیماری‌های‌ فک‌ و دهــــان‌ و دندان‌، پاتولوژی‌ فک‌ و صـــــورت‌، پروتز دندانی‌، پریودنتـولوژی‌، جراحی‌ دهان‌ و فک‌ و صورت‌، دندانپزشکی‌ ترمیمی‌، دندانپزشکی اطفال‌.

تخصص‌ داروسازی‌: داروسازی‌، داروسازی‌ صنعتی‌، فارماکولوژی‌، فارماسوتیکس‌، فارماکوگنوزی‌.

پیراپزشک‌: به‌ غیر پزشکی‌ که‌ در زمینه‌ بهداشت‌ و درمان‌ فعالیت‌ داشته‌ باشد، اطلاق‌ می‌شود.

بهـورز (بهداشتیار): به‌ فردی‌ اطلاق‌ می‌شود که‌ بومـی‌ و مقیـم‌ روستـا می‌بـاشد و بـا حداقـل‌  سـواد دوره ابتـدایی‌، دوره دوسـاله آموزش‌ عملی‌ و نظری‌ مربوطه را گذرانده‌ است.

تخت ثابت (مصوب): عبارت است از تخت هایی که بیمارستان برای آن دارای مجوز بهره برداری است.

تخت فعال: عبارت است از تختی که آماده برای پذیرش بیمار است.مفهوم این آمادگی و دسترسی بیمار به تخت بیمارستانی به مفهوم وجود امکانات تخصصی، نیروی انسانی، تجهیزات، پول و سایر منابع برای استفاده بیمار به منظور اعاده سلامت، تشخیص بیماری و سایر خدمات در زمینه اهداف بیمارستان است.

مؤسسات‌ درمانی‌: به‌ تمامی‌ مراکز درمانی‌ اعم‌ از بیمارستان‌، زایشگاه‌ و آسایشگاه‌ که‌ مجهز به‌ تخت‌ درمانی‌ باشند، مؤسسه‌ درمانی‌ اطلاق‌ می‌شود. این‌ مؤسسات‌ به‌ سه‌ گروه‌ زیر تقسیم‌ می‌شود:

   -‌ مؤسسات‌ درمانی‌ وابسته‌ به‌ وزارت‌ بهداشت‌، درمان‌ و آموزش‌  پزشکی‌.

 – مؤسسات‌ درمانی‌ خصوصی‌.

    – سایر مؤسسات‌ درمانی‌، مانند مؤسسات‌ درمانی‌ وابسته‌ به‌ سازمان‌ تأمین‌‌ اجتماعی‌، مؤسسات‌ خیریه‌، بنیاد شهید، بانک‌ ملی‌ و غیـره‌.

بیمارستان‌: مکانی است که با اخذ مجوز از وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی با استفاده از امکانات تشخیصی، درمانی، بهداشتی، آموزشی و پژوهشی به منظور درمان و بهبودی بیماران سرپایی و بستری به صورت شبانه‌روزی تأسیس می‌گردد و به بیمارستان عمومی و تک تخصصی تقسیم می‌شود.

زایشگاه‌: واحدی‌ است‌ که‌ حداقل‌ دارای‌ ۱۵ تخت‌، پزشک‌ متخصص‌ در امر زنان‌ و زایمان‌ و یک‌ اتاق‌ عمل‌ باشد.

آسایشگاه‌: واحدی‌ است‌ که‌ حداقـل‌ دارای‌ ۱۵ تخـت‌ و تسهیلات و خـدمات‌ عمـومی‌ لازم‌ بوده و دارای‌ یک‌ یا چندین بـخش‌ اختصــاصی همراه‌ بـا گـروه‌ پـزشکان‌ متخصـص‌ در رشتـه‌های‌ مـربـوط باشد، مانند آسایشگاه‌‌ روانـی‌، مجـذومین‌، مسلولین‌ و معتادین‌‌.

درمانگاه: مراکز خدمات درمانی سرپایی است مجتمع از حداقل ۲ اتاق مجهز به سرویس های عمومی درمانی سرپایی که تحت نظر یک یا چند پزشک عمومی یا متخصص اداره  می شود.

مراکز جراحی محدود و سرپایی: به مراکزی اطلاق       می شود که پس از انجام اعمال جراحی اعم از بدون بی­هوشی یا با بیهوشی، بیمار ظرف مدت چند ساعت قادر به ترک مرکز بوده و نیاز به بستری شدن نداشته باشد.

پایگاه سلامت: واحدی مستقر در مناطق روستایی با بیش از ۶۰۰۰ نفر جمعیت و کلیه مناطق شهری است و جمعیتی حدود ۱۲۵۰۰ نفر پوشش می دهد. پرسنل در آن شامل ماما، کاردان بهداشتی زن، کاردان بهداشتی مرد و خدمتگزار است.

تسهیلات زایمانی: واحدی مستقر در روستا و در جوار مراکز بهداشتی و درمانی روستایی است که دارای حداقل ۳ نفر کاردان مامایی، ۳ نفرتمیزکار و یک راننده آمبولانس که ۲۴ ساعته به زایمانهای طبیعی کمک کرده و موارد پیچیده را به نزدیکترین بخش بیمارستانی اعزام می دارد.

مراکز خدمات جامع سلامت: شامـل‌ درمانگاه‌، کلینیک‌، پلی‌کلینیـک‌ و مرکـز بهداشـت‌ است. فعالیت‌ مرکز بهداشت‌ عموماً انجام‌ واکسیناسیون‌ و در مواردی‌ توأم‌ با خدمات‌ درمانی‌ است‌.

خانه‌ بهداشت‌: واحدی مستقر در روستاست که غالباً چند روستای دیگر (روستاهای قمر) را نیز پوشش می‌دهد. جمعیت تحت پوشش هر خانه بهداشت با ۲ مجوز (زن و مرد) حدود ۲۰۰۰ نفر است بهورزان زن و مرد، کارکنان خانه بهداشت هستند که بومی بودن آنها (اسکان در روستای اصلی یا روستاهای قمر) از شرایط ضروری است.

آزمایشگاه‌ تشخیص‌ پزشکی‌: واحدی است که بر طبق مجوز وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تأسیس شده و در آن آزمایش‌های بیولوژیک، میکروبیولوژی، سـرولوژی، بیوشیمیایی، ایمونوهماتولوژی، خون‌شناسی، بیوفیزیکی، سلول‌شناسی، بافت‌شناسی، ژنتیک سلولی و ملکولی و سایر آزمایش‌ها بر روی مواد و نمونه‌های حاصل از بدن انسان با هدف به دست آمدن اطلاعات جهت تشخیص، پیشگیری یا پیگیری درمان و یا ارزیابی و سنجش سلامت انجام می‌شود و شامل دو بخش بالینی و تشریحی است.

مراکز تـوانبخشی‌: بـه‌ تمامی‌ واحدهای‌ درمانی‌ اطلاق‌ می‌شود که‌ صرفاً کار درمان‌ فیزیکی‌ بدن‌ را انجام‌ می‌دهند. این‌ مؤسسات،‌ شامل فیزیوتراپی‌، کاردرمانی‌، گفتاردرمانی‌، شنوایی‌سنجی‌، بینایی‌سنجی‌ و ارتوپدی‌ فنی‌ می‌باشد و نحوه استقرار آن به‌ دو صورت‌ مستقل‌ و غیرمستقل‌ است‌. آن ‌دسته‌ از توانبخشی‌هایی‌ که‌ در داخل‌ یک‌ بیمارستان‌ یا یک درمانگاه‌ باشد، “غیرمستقل‌” و توانبخشی‌هایی ‌کـه‌ بدون‌ وابستگی‌ به‌هیچ‌ مرکز دیگری‌ عمل‌ کند، “مستقل”  نامیده‌ می‌شود. آمار این‌ بخش‌ از سال‌ ۱۳۷۶، در سالنامه‌ آماری ‌ کل‌ کشور درج شده است.

مؤسسات تشخیصی، درمانی، هسته‌ای: تشخیص‌ و درمان‌ بیماری‌ها با استفاده‌ از انرژی‌ به‌ صورت‌ اشعه‌ است‌ که‌ توسط پزشکان‌ متخصص‌ پرتونگاری‌، تکنسین‌های‌ پرتونگاری‌ و کارمندان‌ تجربی‌ واجد شرایط  خاص‌ و دارای‌ مجوز  از وزارت‌ بهداشت‌، درمان و آموزش‌ پزشکی‌، انجام‌ می‌شود. در این‌ فصـل‌، منظور از مرکز پـرتونگاری‌، محل‌ انجام‌ آزمایش‌های‌ پرتوشناسی‌ و ارائه خدمات‌ پرتونگاری‌ است‌ که‌ صلاحیت‌ آن‌ به‌ تأیید وزارت‌ بهداشت‌، درمان‌ و آموزش‌ پزشکی رسیده‌ باشد.

داروخانه: مؤسسه‌ای است پزشکی که با اخذ پروانه مخصوص از کمیسیون قانونی ماده ۲۰، تأسیس شده و با داشتن مسئول فنی واجد شرایط به ارائه خدمات دارویی و عرضه دارو، شیر خشک، مکمل غذایی رژیمی، غذاهای کمکی شیرخواران، لوازم مصرفی پزشکـی و فراورده‌های آرایشی و بهداشتی مجاز مبادرت می‌نماید.

آب و هوا و محیط زیست

خدمات اجتماعی و حمایتی

سیاسی و تقسیمات کشوری

صنعت و معدن

هزینه و درامد خانوار